ศึกษาสภาพสวนยางที่พ้นการสงเคราะห์ปลูกแทน

สุทัสน์ สุรวาณิช อรวรรณ ทองเนื้องาม ศรีจีรัตน์ แรมลี
สายใจ สุชาติกูล ชำนาญ บุญเลิศ นุชนารถ กังพิสดาร ไพรัตน์ ทรงพานิช
กลุ่มวิชาการ สถาบันวิจัยยาง
ศูนย์วิจัยยางสงขลา/สุราษฏร์ธานี/หนองคาย ศูนย์บริการฯบุรีรัมย์

บทคัดย่อ

                          จากที่ได้รับทราบ สวนยางพ้นสงเคราะห์จำนวนไม่น้อย เมื่อถึงระยะการพ้นสงเคราะห์ ต้นยางไม่ได้ขนาดเปิดกรีด มีการคาดคะเนไปหลายสาเหตุ จึงได้จัดทำโครงการสำรวจปัญหาที่แท้จริง โดยใช้วิธีการสุ่มสำรวจตามหลักการ เลือกจังหวัดพื้นที่ตัวอย่าง เพื่อเป็นตัวแทนของพื้นที่ปลูกยางเดิมและพื้นที่ปลูกยางใหม่ ได้แก่ จังหวัดสงขลา ตรัง สุราษฎร์ธานี พงงา ระยอง บุรีรัมย์ และ หนองคาย เพื่อศึกษาขั้นตอนการปลูกสร้างสวนยางของเกษตรกร ตั้งแต่เริ่มจนถึงระยะพ้นการสงเคราะห์ และเนื่องจากข้อมูลส่วนใหญ่ได้จากการสัมภาษณ์ ข้อมูลบางส่วนอาจคาดเคลื่อน เนื่องจากระยะผ่านมานาน เกษตรกรอาจจำไม่ได้ ผลการสำรวจ เห็นได้ชัดว่า สวนยางในพื้นที่ปลูกยางเดิม เป็นสวนยางปลูกแทนรอบสอง คำแนะนำบางอย่างเช่น ระบบกรีด ชนาดต้นเปิดกรีด ระดับความสูงของการกรีด ฯลฯ ในบางพื้นที่ไม่ทำตามหรือไม่ยอบรับ พื้นที่ปลูกยางจำนวนไม่น้อยปลูกบนพื้นที่ไม่เหมาะสม สาเหตุของจำนวนต้นเปิดกรีดของกลุ่มเกษตรกร จ.ระยอง มากกว่าจังหวัดอื่นๆ อาจเพราะมีการใช้ปุ๋ยอินทรีย์เพิ่มเติม