มีประเทศสมาชิกทั้งหมด 8 ประเทศ คือ ไทย อินโดนีเซีย มาเลเซีย อินเดีย เวียดนาม ศรีลังกา สิงคโปร์ และปาปัวนิวกีนี มีสำนักงานอยู่ ณ กรุงกัวลาลัมเปอร์ มาเลเซีย ทำหน้าที่ประสานงานด้านนโยบาย และดำเนินงานการผลิตยางและค้ายางของประเทศสมาชิก สนับสนุนส่งเสริมงานทางวิชาการและ ดำเนินการเพื่อสร้างและยกระดับราคายางธรรมชาติตามความเป็นธรรม และมีเสถียรภาพ เลขาธิการคนปัจจุบันคือ น.ส. สุชาดา วราภรณ์ (1 มิ.ย. 50- 31 พ.ค. 53)

เป็นสภาที่ตั้งขึ้นโดยความร่วมมือของสถาบันวิจัยและพัฒนายางจากทุกทวีปมีหน้าที่ควบคุมและวางแผน นโยบายการวิจัยและพัฒนายางระห่างสถาบันที่เป็นสมาชิกประกอบด้วยสมาชิก 15 ประเทศ คือ ไทย อินโดนีเซีย มาเลเซีย อินเดีย จีน เวียดนาม โคดดิวัวร์ ศรีลังกา บราซิล ฟิลิปปินส์ คาเมรูน กัมพูชา ไนจีเรีย และเม็กซิโก สำนักงานเลขาธิการตั้งอยู่ที่ กรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย เลขาธิการคือ Datuk Dr. Abdul Aziz S.A Kadir ชาวมาเลเซีย

เริ่มก่อตั้งขึ้นในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2487 หลังจากที่สนธิสัญญาว่าด้วยการควบคุมยางระหว่างประเทศต้องหยุดไปเนื่องจากภาวะสงคราม ประเทศไทยเข้าเป็นสมาชิกเมื่อปี 2493 สำนักงานเลขาธิการตั้งอยู่ ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ย้ายมาตั้งที่สิงคโปร์ มิ.ย. 2551ทำหน้าที่เป็นองค์กรกลางของกลุ่มประเทศผู้ผลิตยางธรรมชาติ ยางสังเคราะห์ ผู้ใช้ยาง และผู้ค้ายาง ใช้เป็นศูนย์กลางพบปะปรึกษา และแก้ปัญหาทางการผลิต การใช้ การค้ายาง, รวบรวมวิเคราะห์ และจัดพิมพ์สถิติยาง, สรุปข่าวสารการยาง, ประเมินการศึกษาและร่วมศึกษาความต้องการยาง เพื่อกำหนดนโรบายการผลิต และดำเนินการศึกษาวิจัยทางเศษฐศาสตร์/สถิติ ในเรื่องการผลิต การใช้ยางในส่วนที่จะเป็นประโยชน์แก่อุตสาหกรรมยางให้มากที่สุด เลขาธิการคือ Dr. Hidde P Smit ชาวเนเธอร์แลนด์ ขณะนี้มีประเทศสมาชิกทั้งหมด 19 ประเทศ ได้แก่ ไทย อินโดนีเซีย มาเลเซีย อินเดีย ศรีลังกา โคดดิวัวร์ คาเมรูน ไนจีเรีย สิงคโปร์ ญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา อังกฤษ เบลเยี่ยม สเปน อิตาลี ฝรั่งเศส รัสเซีย และเยอรมนี

มีหน้าที่ควบคุมกำหนดมาตรฐานสิ่งประดิษฐ์ และผลิตภัณฑ์ต่างๆที่ส่งขายในตลาดโลก รวมทั้ง พิจารณามาตรฐาน สูตร วิธีประดิษฐ์ และการทดสอบคุณภาพของสิ่งประดิษฐ์ กระทรวงอุตสาหกรรม เป็นผู้รับผิดชอบการเป็นสมาชิกองค์การนี้ และ มอบให้สถาบันยาง เป็นผู้ร่วมดำเนินงานในเรื่องยาง และผลิตภัณฑ์จากยาง

เป็นองค์กรที่จัดตั้งขึ้นเพื่อช่วยเหลือด้านราคายาง เนื่องจากในปี 2540 ราคายางลดลงอย่างต่อเนื่อง ทำให้ราคายางยางตกจนถึงระดับไม่คุ้มทุน และได้มีนโยบายในเรื่องของราคายางและการค้ายาง รวมถึงงานวิชาการด้วย ซึ่งปัจจุบันสำนักงานตั้งอยู่ที่สถาบันวิจัยยาง กรุงเทพฯ ประเทศไทย มีสมาชิก 3 ประเทศ ได้แก่ ไทย อินโดนีเซีย และมาเลเซีย ประกอบด้วยองค์กร 2 องค์กรได้แก่

เป็นองค์กรที่จัดการด้านปริมาณการผลิตและการควบคุมปริมาณการส่งออก ประกอบด้วยสมาชิก NTRC ไทย อินโดนีเซีย และมาเลเซีย ประธาน ITRC หมุนเวียน มีวาระ 1 ปี

เป็นองค์กรที่จัดตั้งขึ้นจากมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2545 ที่มอบหมายให้กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ประสานงานกับรัฐบาลประเทศอินโดนีเซียและมาเลเซีย จัดตั้งบริษัทร่วมทุนยางพาราสามประเทศ เพื่อให้บริษัทดังกล่าวทำหน้าที่ผลักดันราคายางพาราให้สูงขึ้นไปสู่ระดับที่เกษตรกรขายยางมีกำไรคุ้มการลงทุน และรักษาระดับราคายางพาราให้มีเสถียรภาพอย่างยั่งยืน โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ ชั้น 2 สถาบันวิจัยยาง กรมวิชาการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ มีคณะกรรมการบริหารจำนวน 9 คน จากประเทศไทย 4 คน อินโดนีเซีย 3 คนและมาเลเซีย 2 คน เพื่อกำหนดนโยบาย