พระยารัษฎานุประดิษฐ์ มหิศรภักดี (คอซิมบี้ ณ ระนอง)

ผู้นำยางมาปลูกครั้งแรกในประเทศไทย

หลวงราชไมตรี   (ปูม ปุณศรี)

ผู้นำยางมาปลูกเป็นครั้งแรกในภาคตะวันออกพื้นที่ปลูกยางที่สำคัญของไทยคือภาคใต้และภาคตะวันออก ผู้ที่ได้นำยางมาปลูกเป็นครั้งแรกในภาคตะวันออก คือหลวงราชมนตรี (ปูม ปุณศรี) โดยนำเมล็ดยางจากมลายูไปปลูกที่ จ.จันทบุรี ในปี พ.ศ.2454 ปรากฏว่าในภูมิภาคนี้มีสภาพของดินและภูมิอากาศที่เหมาะสมต่อการเจริญเติบโตของยางพารา จึงได้มีการขยายการปลูกยางพาราในภูมิภาคนี้อย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งมีการปลูกกันทั่วไป ใน 3 จังหวัด ภาคตะวันออก คือ จันทบุรี ระยอง และตราด และกลายเป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญของภาคตะวันออก

หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ

ผู้ก่อตั้งโรงเรียนฝึกหัดครูประถมกสิกรรมขึ้นที่คอหงส์

         หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ ได้ก่อตั้งสถานีทดลองกสิกรรมภาคใต้ ขึ้นในปี 2475 ที่บ้านชะมวง ตำบลควนเนียง อำเภอกำแพงเพชร และในปี 2476 ได้ย้ายสถานีดังกล่าวไปตั้งที่ตำบล คอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ พร้อมกับตั้งโรงเรียนฝึกหัดครูประถมกสิกรรมขึ้นที่ตำบลคอหงส์ด้วย โดยหลวงสุวรรณฯ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอาจารย์ใหญ่คนแรก ต่อมาได้รับความร่วมมือจากสำนักงานโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติให้จัดตั้งศูนย์วิจัยการยางขึ้นที่ตำบลคอหงส์ในปี 2508 และในปี 2527 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นศูนย์วิจัยยางสงขลา

รายนามผู้อำนวยการศูนย์วิจัยยางสงขลา

- ผู้อำนวยการสุวัจน์ จงรักษ์
- ผู้อำนวยการศรีโบว์ ไชยประสิทธิ์
- ผู้อำนวยการเกษม อินทรสกุล
- ผู้อำนวยการสนิท สโมสร
- ผู้อำนวยการจารึก บุญศรีรัตน์ 2532-2541
- รักษาการในตำแหน่งผู้อำนวยการประวิตร วงศ์สุคนธ์ 2541-2542
- ผู้อำนวยการไชยา พัฒนกุล 2542-ปัจจุบัน

ดร.เสริมลาภ วสุวัต

ผู้วางรากฐานการวิจัยและพัฒนายาง

การวิจัยและพัฒนายางเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับความก้าวหน้าของอุตสาหกรรมยางไทย ได้มีการวิจัยและพัฒนายางอย่างจริงจังและมีระบบอย่างต่อเนื่อง เมื่อมีการจัดตั้งศูนย์วิจัยการยางที่ จ.สงขลา ในปี 2508 โดยเปลี่ยนสถานะจากสถานีทดลองยางคอหงส์ ผู้มีบทบาทสำคัญในการวางรากฐานการวิจัย และพัฒนายางของไทยคือ ดร.เสริมลาภ วสุวัต ผู้อำนวยการกองกองการยาง ซึ่งเป็นผู้ควบคุมและดูแลศูนย์วิจัยการยางที่ตั้งขึ้นใหม่

       
นายอินต๋อง แซ่หลี

ผู้พัฒนาด้านการค้ายาง

       ยางพาราส่วนใหญ่ของไทยจะส่งไปจำหน่ายต่างประเทศในรูปของยางแผ่นรมควัน ยางแท่ง และน้ำยางข้นซึ่งเป็นรูปแบบที่ได้รับการพัฒนาความความต้องการของตลาด ผู้ผลิตและผู้ส่งยางออกของไทยเป็นผู้ผลิตและพัฒนาการตลาดเป็นส่วนใหญ่ บุคคลที่มีบทบาทในการพัฒนาการค้ายางของไทยในยุคแรกคือ นายอินต๋อง แซ่หลี บริษัทเต็กบี้ห้าง จำกัด
นายอินต๋อง แซ่หลี เดินทางมาประเทศไทยเมื่อปี 2489 ในช่วงดังกล่าวการส่งออกยางของไทยจะอยู่ในรูปวัตถุดิบที่เรียกว่าขี้ยางเหม็นไปยังประเทศมาเลเซียและสิงคโปร์ผ่านทางท่าเรือกันตัง จ.ตรัง และท่าเรือตุมปัต ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของมาเลเซีย เมื่อเดินทางมาถึงเมืองไทย นายอินต๋อง แซ่หลี ได้แนะนำวิธีทำยางแผ่นรมควันโดยให้สร้างโรมรมยางแห่งแรกในประเทศไทย และจ้างคนงานมาจากมาเลเซียมาแนะนำวิธีพาดยาง และคีบยางให้แก่คนงานไทย

นายมานะ รักวิทยาศาสตร์

ผู้บุกเบิกอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ยาง

อุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ยางของไทย เริ่มมาประมาณ 50 ปี ส่วนใหญ่เป็นการดำเนินงานของภาคเอกชน อุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ยางเริ่มขยายตัวอย่างชัดเจนเมื่อมีการตั้งโรงงานผลิตยางล้อครั้งแรกในปี 2505 ต่อมาอุตสหกรรมผลิตภัณฑ์ยางมีการขยายตัวมากขึ้นในปี 2520 ผู้ผลิตผลิตภัณฑ์ยางได้จัดตั้งกลุ่มอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ยาง ภายใต้สังกัดสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย เพื่อเป็นศูนย์รวมในการประสานงานเพื่อการพัฒนาอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ยางของไทย
ผู้บุกเบิกอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ยางของไทย คือนายมานะ รักวิทยาศาสตร์ นับเป็นคนแรกที่บุกเบิกงานด้านนี้ โดยการตั้งโรงงานประณีตอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ยางหลายชนิด โดยเฉพาะผลิตภัณฑ์ทางด้านการแพทย์ นายมานะ รักวิทยาศาสตร์ ได้ศึกษาค้นคว้าและพัฒนาอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ยางอย่างต่อเนื่อง และผลิตสินค้าที่มีคุณภาพมาตรฐานเป็นที่ยอมรับทั้งในและต่างประเทศ และได้ถ่ายทอดความรู้ความชำนาญด้านอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ยางให้แก่เอกชนและหน่วยงานหรือองค์กรของรัฐ ที่เกี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์การยางเกือบทุกแห่งอย่างต่อเนื่องและยาวนาน โดยเป็นที่ปรึกษากรรมการหรือคณะทำงาน ฯลฯ ให้แก่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สภาวิจัยแห่งชาติ สถาบันเทคโนโลยี สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์ประยุกต์สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรมและยังรับใช้ประเทศชาติจนถึงปัจจุบัน

นายฉกรรจ์ แสงรักษาวงศ์

ผู้ดำเนินการจัดตั้งตลาดกลางยางพาราแห่งแรกในประเทศ

       ประเทศไทยเป็นผู้ผลิตยางพารารายใหญ่ที่สุดของโลก มีศักยภาพการผลิตปีละ 2.0 ล้านตัน ผลผลิตดังกล่าวมาจากสวนยางขนาดเล็กที่มีเนื้อที่สวนยาง 13-15 ไร่ กว่าล้านสวน ไทยเป็นผู้ผลิตยางรายใหญ่แต่ระบบตลาดยางพาราของไทยยังไม่มีประสิทธิภาพ เกษตรกรชาวสวนยางเป็นผู้ด้อยโอกาสทางการตลาด ไม่มีการแข่งขันที่เสรีและไม่ได้รับความเป็นธรรมในเรื่องราคา คุณภาพ และน้ำหนัก กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ โดยนายโฆสิต ปั้นเปี่ยมรัษฎ์ ฯพณฯ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์

       ในขณะนั้นได้ตระหนักถึงความสำคัญเร่งด่วนที่ต้องพัฒนาระบบตลาดยางพาราของไทย โดยให้สถาบันวิจัยยางจัดตั้งตลาดกลางยางพาราขึ้นแห่งแรกที่ศูนย์วิจัยยางสงขลา เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2534 เป็นต้นมา

        นายฉกรรจ์ แสงรักษาวงศ์ ซึ่งดำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายถ่ายทอดเทคโนโลยี ศูนย์วิจัยยางสงขลา ในขณะนั้นเป็นผู้ริเริ่มให้มีการจัดตั้งตลาดกลางยางพาราระดับท้องถิ่น เพื่อสนองนโยบายเป็นแห่งแรกที่ศูนย์วิจัยยางสงขลา โดยนายฉกรรจ์ แสงรักษาวงศ์ ได้มาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักตลาดกลางยางพาราเป็นคนแรก เปิดให้บริการห้องค้ายาง ซื้อขายยางแผ่นรมควัน ยางแท่ง และน้ำยางข้น โดยวิธีเสนอราคา เปิดตลาดกลางยางแผ่นดิบ ให้บริการซื้อขายยางแผ่นดิบโดยวิธีการประมูล บริการคลังสินค้าที่ได้มาตรฐานสากล พร้อมอุปกรณ์และเครื่องมือที่ทันสมัย นอกจากนี้ตลาดกลางยางพารายังเป็นผู้รวบรวม วิเคราะห์ ติดตามประเมินสถานการณ์การผลิต และราคายาง ทั้งในประเทศและต่างประเทศ การจัดตั้งตลาดกลางยางพาราทำให้เกษตรชาวสวนยางขายยางได้ราคาสูงกว่าราคาที่ซื้อขายกันตามตลาดท้องถิ่น และช่วยพัฒนาคุณภาพยางแผ่นดิบ ของประเทศเพราะยางที่นำเข้าตลาด จะต้องผ่านการคัดคุณภาพจากเจ้าหน้าที่ของตลาด